کار دنیا اینجوریه دیگه. وقتی مجبور باشی یه تنه وظیفه آبیاری از یه باغچه رو به عهده بگیری و توی این سرمای اواخر پاییز پوست دستت بچسبه به آفتوبه مسی یادگار مادربزرگت که حالا تنها ابزار آبیاریته ، یا یه گوشه تاریک باغچه رو اختصاص میدی  به کشت خشخاش که با محصولش بتونی بمیری به درد خودت یا اینکه کلهم قات میزنی و تصمیم می گیری منبعد دیم بکاری.