شاید بشه گفت زیباترین فیلمهای زندگیم رو زمانی دیدم که این وبلاگ وجود نداشت.
امروز صبح که با ماشین به محل کارم میومدم و برای چند لحظه دستم رو از ماشین بیرون آوردم و رقص موهای دستم رو توی هوای مطبوع و خنک روزهای پایانی شهریور ماه حس کردم ، نا خود آگاه یاد فیلم دوست داشتنی "City of Angels" افتادم که یکی از رویایی ترین فیلمهایی است که تو همه عمرم دیدم.
شاید یه روزی درک کنیم که بهترین لحظات زندگی ثانیه هایی هستن که داریم از پیش پا افتاده ترین چیزها بیشترین لذت رو میبریم و باور کنیم که تنها چیزی که در اختار داریم درست همین لحظه است و نه آینده موهومی که هیچ وقت قصد اومدن نداره.